DIT IS ERIK

Mij is gevraagd om een tekstje. ‘Schrijf even op wie je bent in ‘Dit is Erik. ’ Dit ís Erik? Dat is moeilijk. Ik Ben, dat is duidelijk. Maar hoe kan ik mijn Zijn omschrijven? Wordt mijn Zijn gedefinieerd door de dingen die ik Heb? Gaat het om de dingen die ik Doe? Gaat het om hoe ik er uitzie? Om mijn lichaam? Mijn gezicht? Gaat het om wat ik leuk vind? Gaat het om waar ik voor sta? Gaat het om wat mij energie geeft? Of om mijn angsten? Of mijn karakter? Mijn gevoel? Mijn liefde? Gaat het om hoe ik over wil komen? Gaat het om mijn geschiedenis? Mijn vrienden? Of over mijn plek in mijn familie? Of ben ik mijn cv? Gaat het om wat ik allemaal gedaan heb? Of juist om wat ik allemaal niet gedaan heb? Of ben ik mijn selfie? Of de ongelukkige foto in mijn paspoort? Ben ik de naam die ik van mijn ouders heb gekregen? Ben ik mijn sterrenbeeld? Of ben ik degene die zich dit allemaal afvraagt? Ben ik degene die dit denkt? ‘Ik denk, dus ik ben’ zei Descartes. Maar Denken zit dat Zijn juist in de weg, denk ik. Door veel te Denken, wordt het steeds minder duidelijk wie ik Ben. Als ik er niet over nadenk, kan ik makkelijker Zijn.

Voor Niet Schieten!-publiek denk ik gewoon dat ik die man met dat baardje ben, die met die gitaar.

Typisch Erik, hoor ik je nu denken… maar probeer dat maar eens te omschrijven.